Juni 4, Cody Wyoming

Na een warme avond, lekker uitgeslapen en dan op naar het BBHC. Niet alleen een museum voor Buffalo Bill Cody maar ook een afdeling voor de Plains Indians, Fire Arms, Western Art, Yellowstone Natural History en een speciale expositie van een Duitse fotograaf. De laatste heeft zich tot doel gesteld, en hij niet alleen, om een wildlife corridor te creëren van Yellowstone tot aan de Yukon in Alaska. Wat in Europa allemaal al verdwenen is, mag in Noord Amerika niet verloren gaan.

Wat een museum! Een echte aanrader voor een ieder die hier in de buurt komt; neem er minstens twee dagen voor, je zult er geen spijt van hebben. Het is onbeschrijfelijk mooi opgezet, een echte topper.

En dan ’s avonds naar de Rodeo! Aan de rand van Cody staat het stadion waar vanaf 1 juni iedere avond een rodeo plaats vindt. Heerlijke zomeravond, tussen de 25 en 28 graden, op de tribune kijken hoelang een cowboy op een wild paard of een stier kan blijven zitten. Of hoe snel je om een paar tonnen kunt racen. Al met al, een leuke show.

Juni 1, Yellowstone NP

Montana

Een prachtige rit vanaf de parkeerplaats van Walmart van Butte naar de camping Norris in het Yellowstone NP! Wat een ruimte in Montana; je waant je af en toe alleen op de wereld. Maar af en toe was het ook beter geweest dat er geen mensen waren geweest: we rijden langs een creek die totaal over de kop is gehaald omdat er 100 jaar geleden goud is gevonden. Overal bergen kiezelsteen waar nog steeds niets op groeit en van de achtergelaten machinerieën heeft men maar een museum gemaakt, hoef je de troep ook niet op te ruimen! Halverwege passeren we een enorme aardverschuiving. Tijdens een aardbeving is een halve berg naar beneden gekomen. Enorme keien zijn van de ene kant van de rivier naar de andere kant gerold. Het heeft maanden gekost om de rivier weer open te krijgen.

Vlak voor het NP zien we een bord met camping, lijkt wel wat dus er naar toe. Een gigantische wasbordweg van 4 mijl naar een camping die $42 p/d kost. Dan maar met vol gas terug over het wasbord en dat blijkt veel beter te gaan dan in een langzamer tempo en zo zijn we dan toch nog snel in het Nationale Park. Je houdt het niet voor mogelijk maar de camping is bijna vol! We kamperen op ruim 2000 hoogte, de sneeuw is nog niet overal gesmolten maar het staat vol met tenters. En het regent flink.

Vandaag op beestenjacht: we willen tenminste een wolf en een grizzlybeer zien! Over de bizons breek je zo langzamerhand je nek, zoveel zijn er hier. De wekker gaat af om 4.30 uur en het heeft geloond: vlak voor ons steekt een grote grizzly de weg over, Bets filmt. Prachtig, het beest staat zich weer te schurken tegen een dooie boom. Rechtop, wat een knaap! We moeten dik 50 km rijden om in de wolvenvallei te komen. Inmiddels is er meer volk in de benen en plotseling: a wolf! Het beest ligt op de rand van een helling rustig het spektakel  onder hem in ogenschouw te nemen. Later zien we hem door een riviertje, de Lamar, waden.

We zoeken een rustig plekje, niet zo gemakkelijk hier, zetten de camper neer en vallen zelf er ook bij neer. Ff pauze! Het zonnetje schijnt, al twee grizzly en twee wolven, de bisons, elk en pronhorns tellen we al niet meer mee, gezien! En de dag is nog maar halverwege.

Juni 3, Cody

Yellowstone River

Gisteren de andere helft van Yellowstone gedaan, het vulkanische gedeelte. Wat is het een geweldig park met zijn geisers, mudpotten en andere vulkanische verschijnselen. Maar wat komen daar veel mensen op af! Bij de Old Faithful, waar we een uur moeten wachten op de uitbarsting, kun je over de koppen lopen! En het is nog geen vakantieseizoen. We spreken een Nederlands stel dat de cruise naar Alaska heeft gedaan: was tegengevallen. Wij blij dat we dus niet veel gemist hebben.

Norris

Old Faithful

Yellowstone Lake

Buffalo Bill Cody

Vandaag zijn we afgedaald van 2300 m (Yellowstone) naar Cody op ongeveer 1700 m hoogte. En dat scheelt een jas! We lopen weer voor het eerst sinds een paar weken in de korte broek en het is echt behoorlijk warm, lekker! Cody, het stadje, is genoemd naar Buffalo Bill Cody! Een grote held in mijn jongensjaren. We hebben zojuist het Buffalo Bill Historic Center bezocht, schitterend museum over het Wilde Westen. Gaan morgen weer naartoe, want het is teveel voor een middag.

Mei 30 Butte Montana

Vandaag een halve rustdag: om half 11 hoeven we pas bij het Mijn museum te zijn. Voor die tijd nog even naar de Walmart, we staan ernaast ( met stroom en internet!) om een verrekijker te kopen. Nu hebben we beide er een en hoeven niet te vechten om snel wat te bekijken.  Dan blijkt dat de creditkaart problemen geeft en volgens Visa is er niets aan de hand. Gelukkig hebben we nog een reserve en die doet het wel. Het World Mining museum ziet er al net zo uit als Butte zelf, totaal afgeleefd. Maar de tourguide is een enthousiaste jonge vent die ons mee ondergronds neemt. Best spannend om in een echte mijn af te dalen, vooral als je ziet hoe de boel gestut is! De tour duurt anderhalf uur en dat is lang genoeg om te weten dat de kompels het in deze kopermijn niet gemakkelijk verdienden. Nog even door het aanpalende dorpie sjouwen en dan hebben we het wel gehad; op naar de hete koffie.

Mei 29., Butte, Montana

Levis en Clark, Corps of Discovery

Gisteren een soort museum in Great Falls bezocht, het Levis en Clark center. Wij waren totaal onbekend met Meriwether Levis en William Clark voordat we deze reis maakten. Tijdens het begin van de reis, in Tennessee, stonden we op een camping die naar Levis genoemd is. Hier is hij dood gevonden; niet duidelijk of hij zelfmoord heeft gepleegd of is vermoord. Deze twee mannen zijn de ontdekkingsreizigers van de VS. Zij hebben grote gedeelten van het toen nog onbekende continent in kaart gebracht. Rond 1805 trokken zij met een 50 tal soldaten als begeleiders vanuit Louisville via de Missouri River naar het westen, hopende een directe waterverbinding met de Mississippi en de Pacific Oceaan te vinden. Tijdens die reis moesten ze de watervallen bij Great Falls overwinnen. Daartoe moesten de boten over land gesleept worden. Nu we hier door deze streek kachelen, komen we overal de namen van de mannen tegen. Het was een boeiend centrum, prachtig opgezet. Daarna even naar een iets verder opgelegen riviertje, waarschijnlijk het kortste ter wereld! Ongeveer 30 m lang! 

Vanuit een enorme bron komen miljoenen liters water per dag omhoog en stromen naar de iets verder gelegen Missouri. 

Prachtig helder water dat vijftig jaar nodig heeft gehad om vanuit de bergen door de grond hier weer boven te komen.

Vandaag aangekomen in Butte, een oud mijnwerkers stadje. Morgen willen we de kolenmijn gaan bezoeken. Mooie rit gehad door het hart van het Wilde Westen. Overal prairieland met wat heuvels en een bergketen. Prachtige snelweg die over een pas van 2000 m hoogte gaat. Het weer is weer goed, na een paar regenachtige en sneeuw dagen schijnt nu de zon weer en is de temperatuur weer bezig in de twintig te klimmen.

Het oude centrum van Butte ziet er verschrikkelijk verwaarloosd uit: doordat de kopermijnen uitgeput raakten, verdween de bevolking op zoek naar werk in andere streken. Zo hebben we al heel wat plaatsen gezien waar de economische neergang door uitputting van de grondstoffen zijn weerslag heeft gevonden in de bebouwing.

garage onderweg

Mei 27, Great Falls, Montana

We zijn weer terug in de States en in de winter! Wow, dik in de sneeuw! Dat kun je hier verwachten, zelfs tot juli. Maar bij het begin beginnen: in Calgary bekijken we de Olympic Oval, de bekende overdekte schaatstempel van Calgary waar Ivonne van Gennnip tijdens de winterspelen van 1988 driemaal goud won en daarmee de Koningin van het IJs was! Het gebouw ziet er uit als nieuw, maar de ijsbaan is opgedweild; het seizoen is voorbij. Het wordt nu voor andere doeleinden gebruikt, bv als wij ’s morgens vroeg binnen komen, komen drommen afgestudeerde Highschool studenten binnen in hun graduate plunje, leuk om te zien. Zaterdagmorgen, temperatuur nauwelijks boven nul, maar de dametjes lopen in blote jurkjes waar dan later de zwarte soepjurk overheen moet; het is ook overal hetzelfde!

OLympic Oval

Onderweg bezoeken we maar weer eens een aviation museum, in Nanton, nu van de Royal Canadian Air Force, met Engelse vliegtuigen dus. Pronkstuk is een Lancaster bommenwerper. In dit museum heeft men het menselijke aspect een grote rol toebedeeld: de levensloop van een paar plaatselijke piloten wordt uit de doeken gedaan.

Door het prairieland waar Evert van Bentum zijn koeien laat lopen, denderen wij, heel soepel over de Canadian/ US Boarder, naar het Glacier NP. Het park ligt in Blackfoot country, nou ja, het was Indianen land. Jammer maar de lucht begint de betrekken, de Chief Mountain ligt bijna helemaal in de wolken. In het visitor center is veel aandacht voor de Blackfoot indianen. Overnachten doen we op de Saint Mary Campground in het Glacier NP, $20,-  alleen voor een plaats, geen stroom of douches.

De volgende dag, 27 mei dus, sneeuwt het. Op aanraden van de Ranger nemen we een andere weg, niet zo windy, bochtig. Nadat we wat zijn afgedaald, wordt de wereld minder wit. Onderweg bij een rest area breekt de knalpijp weer; de las van Al heeft het een paar maanden gehouden. Met een paar spijkers en een slangklem wordt de boel provisorisch aan elkaar geknoopt want het is koud en nat, geen weer dus om lang onder de Rubber Tramp te liggen. Qua geluid zijn we nu een Harley-Hymer!

In Great Falls bezoeken we het Charles Mansion Russell museum. CMR is een bekende kunstenaar die begin 1900 veel Wild West schilderijen maakte. In het museum veel van zijn schilderijen, maar ook van andere kunstenaars die de Wild West als thema hadden. Een van de hoofdthema’s is het Bison-verhaal. Boeiend: voordat de Europeanen naar het Westen kwamen, leefden 60 miljoen! bisons op de prairies. Iemand maakte een tocht van 175 mijl, 280 km, voordat hij de kudde bisons voorbij was! Aan het begin van 1900 waren nog maar 1000 bisons in leven. Ze werden afgeslacht voor de huiden, voor voedsel voor de railroad arbeiders en voor de industrie die de botten kon gebruiken. Bovendien hadden de veeboeren het land nodig voor hun koeien en konden de Indianen gedwongen worden naar de Reservaten te verhuizen. Zij leefden immers van de bison! In 1872 werd het eerste Nationale Park van de wereld, het Yellowstone NP geopend en daar werden de bisons beschermd. Nu zijn inmiddels weer 500.000 buffalo’s in Noord Amerika. In iedere staat leeft wel een kudde.

Het museum herbergt ook een prachtige collectie hoofdtooien en andere Indianenkunst. Leuk is de afdeling waar kinderen leren om te gaan met de Wild West attributen zoals leven in een Tipi.

Charly M Russell

Mei 22, Cache Creek

Vandaag Vancouver achter ons gelaten; het waren enerverende dagen. Na Stan en Anna hebben we Joe en Bernice bezocht. En Claudia was aanwezig als speciale gast. J&B hebben we de laatste maanden een paar keer in Palm Springs ontmoet, maar Claudia in geen jaren! Heerlijk gegeten, Joe’s beroemde steaks, en gezellig bij gekletst. Dan vliegt de tijd!

De volgende dag vroeg op weg naar de Capilano brug. Die brug is voor veel familieleden een belangrijk doel geweest. Onze grootouders en ouders mochten er graag naar toe gaan. Na de crematie is daar ook de as van Opa uitgestrooid, hij is tijdens de vakantie in Canada in Vancouver overleden. Het leek ons een goede gedachte een gedeelte van de as van Gerards ouders daar ook uit te strooien. En dat hebben we gedaan: het was nu gelukkig goed weer en het geheel gaf een goed gevoel.

as uitstrooiing  op de Capilano brug

Mei 23, Wells Gray PP

Na een overnachting op een historische ranch, een historische verzameling oudroest, ging de reis via Kamloops naar Wells Gray PP. Onderweg veel dooie bomen, weinig boeiend. Maar het PP (provincial park) mag er zijn. Vooral bekend om zijn watervallen. De mooiste vonden we de Helmcken Falls, het water gaat daar 137 m de diepte in. En als je er op het goede tijdstip bent, zie je de regenboog. Wij waren op de goede tijd. Onderweg naar de camping zien we een bruine Black Bear, nummer 7 alweer! We rijden zachtjes met hem mee, zien dat ie schijt en zich de rug krabt aan een boompje. Echt leuk om te zien. ’s Avonds brandt het kampvuur!

Helmcken Falls

Mei 24, Jasper

Vandaag een dag met een enkel hoogtepunt: we zien een beer met twee cubs en van heel dichtbij een paar mannetjes Elk. Geweldig om die beesten zo in de natuur te zien rondscharrelen! Voor de rest was het een lange rit door een dal met af en toe een mooi uitzicht op snowcapmountains, maar vooral heel veel dooie bomen. Er tekent zich een ecologische ramp af in dit gedeelte van Canada.7 miljoen hectare is aangetast door de mountain pine beetle! En het breidt zich nog steeds uit. Het bos wat nog niet is aangetast ziet er ook niet echt gezond uit:  veel te dunne boompjes, te dicht op elkaar en daardoor erg kwetsbaar voor deze beetles. Bij het visitorcenter gelegen voor de hoogste berg van BC, de Mount Robson doen we navraag. We krijgen een foldertje waarin dit probleem besproken wordt. Het is allemaal een natuurlijk probleem. Dat de mens daar een rol in heeft, wordt niet genoemd. We hebben stukjes oerbos gezien op Vancouver Island met bomen van 800 jaar oud en geen last van de beetles. Volgens mij heeft men in het verleden alles weggekapt, humuslaag is weggespoeld, en de nieuwe boompjes moet het doen met heel karige grond. Geen wonder dat ze bevattelijk worden voor ziekten. Jammer.

Elk

Nadat we Jasper, een gezellig stadje met een leuke kern en vooral een heerlijke ijssalon waar de ijcoboer de stukken chocolade, de siroop en stukjes noot over het ijs strooide en toen mixte en in een heerlijk wafelschaaltje deed, bekeken hadden, zochten we de camping op. Je merkt dat je hier in een toeristisch gebied bent: een simpele camping in het bos, 751 plaatsen en 6 douches, geen stroom maar wel een rekening van $27! De entree voor het Jasper NP kost $19,60 per dag. Nu we het toch over prijzen hebben; de Provincial Parks kosten ongeveer $16 per dag. Als je een 65+  inwoner van BC bent betaal je de helft! Wat ons opvalt is dat overal in Vancouver stad de benzineprijs tot op de tiende cent gelijk is en tot wel 20 cent de liter duurder dan in een gebied 100 km verder, waar je ook weer overal precies dezelfde prijs betaald. Geen concurrentie dus, maar nog wel ongeveer de helft van de prijs in Nederland!

Na twee regendagen in Vancouver, is het weer weer goed opgeknapt. Geen hoge temperaturen, de korte boks blijft nog in de kast, maar dat is logisch want we zitten behoorlijk noordelijk en op een hoogte van ongeveer 1000 m. Tete Jaune Cache is het noordelijkste plaatsje van onze totale reis, vanaf nu gaat het zuidelijk en naar het oosten. Vandaag de bevestiging gekregen van Seabridge dat we de camper op 26 juli in Halifax kunnen afleveren en dezelfde dag terug vliegen naar Nederland waar we dan op 27 juli om 10.00 uur aankomen. Onze plannen om een Alaska Cruise te maken hebben we niet doorgezet omdat de weersvooruitzichten dermate slecht waren dat we dat jammer van de tijd en het geld vonden. En om nog helemaal naar Alaska te tuffen, ontbreekt ons de tijd en de zin. Wil je wat zien, doe je er zo 8 weken over en die tijd hebben we niet meer. Kilometers maken we sowieso wel: de teller staat al bijna op dertigduizend!

Mei 25, Calgary

Twintig jaar geleden waren we enthousiast over de Canadian Isefields Parkway, nu eigenlijk nog meer! Fantastische weg van Jasper naar Banff door een dal op een hoogte van ongeveer 1300 meter met aan weerszijden machtige bergen. Nu nog grotendeels met sneeuw en ijs bedekt. Prachtige watervallen, schitterende uitzichten! Met de camper konden we tot aan de Atabasca gletsjer rijden, leuk. Minder leuk was dat het karakteristieke rode houten hotel, waar we 20 jaar gelden overnachtten, is afgebroken. Wel een mooie nieuwe voor terug gekomen, maar toch… Er zijn heel wat huurcampers onderweg, ook ontmoeten we een aantal Nederlanders met camper. Het seizoen is dus begonnen. De “berenteller” staat inmiddels op 13. De Elk zien we ook geregeld, gisteren van heel dichtbij, maar die tellen we niet meer. Het zijn wel prachtige beesten, erg groot, om te zien. Lake Louis lag nog grotendeels onder het ijs. Banff is een mooi stadje, echt wintersport. Daarna de snelweg naar Calgary genomen. Al snel verdwijnen de bergen om plaats te maken voor een glooiend landschap met weides die net groen beginnen te worden; de winter is hier nog maar net voorbij. We landen op een Passport America camping die geen leden meer accepteert, de zoveelste.  

Lake Louise

Mei 20, Steveston Harbour

Anna met een zalm van $100,-

hun vissersboot "Savoy"

vis rechtstreeks van de boot.

Na maanden zon, vandaag een regendag! Dat kun je natuurlijk nooit gebruiken, maar vandaag kwam het extra slecht uit: we zouden vandaag de as van Pa en Ma uitstrooien vanaf de Capilano Suspention Bridge, maar bij dit weer was dat geen doen. Toen we van de veerboot, die ons van Nanaimo, Vancouver Island naar de Horse Shoe Bay bij Vancouver bracht, kwamen we van de regen in de drup. Nog even het Whyte Cliffs park bezocht, maar toen we bij Capilano kwamen regende het echt te hard. Op naar  Stan en Anna, onze Poolse vrienden van de Baja. Niet thuis, dus dan maar even bellen. Anna nodigt ons meteen uit om naar de vissersboot te komen in de bovengenoemde haven. Na een kleine 40 km zijn we bij de haven waar Anna ons al staat op te wachten. Hier aan de haven verkopen zij hun springzalm direct aan de klanten. In de kajuit ontmoeten we Stan en Anna trekt direct allerlei zakjes met verschillende soorten gerookte zalm open, Stan doet hetzelfde met de eigengemaakte wijn. Alsof we elkaar al jaren kennen, gezellig. Op dit bootje leven Sen A vier maanden achtereen op jacht naar tonijn en zalm. Bewondering! Een tijdje later komen nog een paar Poolse Canadezen. Het is een hecht cluppie, die Polen. Overnachten doen we gewoon langs de straat, naast de restrooms voor de vissers.